[S.fic-TVXQ]Dangerous DEPP Love
posted on 19 Oct 2006 00:26 by misure-caryxiah in TVXQ-Fiction
~~~TVXQ~~~ดงบังชิงกิ~~~DBSK~~~
are...Xiahจุนซู Mickyยูชอน Heroแจจุง Maxชางมิน U-knowยุนโฮ
~ =::+::..::..DangerouS [DEEP] LoVe..::..::+::= ~
DanGerouS [DDEP] LoVe~รักนี้ต้องอันตราย!!
YunJea and other
By CarYmono
ยุนโฮกลับมาจากถ่ายแบบ เขาคือ1ใน5วงTVXQที่โด่งดังและคนรักของยุนโฮคือแจจุง ทั้ง2ปิดบังไว้ว่าเป็นคนรักกัน แต่แล้ววันนี้ วันที่ยุนโฮกลับบ้านช้า แจจุงเขา
หา..!! แจจุงถูกลักพาตัว!?! ยุนโฮที่ท่าทางจะเป็นห่วงคนรักมากเอ่ยขึ้น
แจจุงถูกลักพาตัวไปเมื่อวานนี้ตอนที่ยุนโฮไม่อยู่ แจจุงถูกพวกเพื่อนๆเขาลักพาตัวไปแน่ๆ เหลือไว้แต่แผ่นกระดาษข้อความ
เราจะขอรับตัวแจจุงไปล่ะนะ รออยู่ที่บ้านพักตากอากาศของชางมิน มาให้ได้ละTVXQเทพเจ้าดาวตะวันออก
ผมจะออกไปตามหาแจจุง!!
แล้วยุนโฮก็ออกจากบ้านหายไปเลยพร้อมกับรถคันสีดำ เพื่อตามหาคนรักของเขา
แจจุงอยู่ไหน!!! ยุนโฮตะโกนเมื่อมาถึงบ้านพักตากอากาศขนาดเท่ากับคฤหาสน์เลย สถานที่ๆบอกว่ากักขังตัวแจจุงเอาไว้แต่ก็พบกับเหล่าเพื่อนๆที่อยู่ตรงหน้าแทน
ไง ยุน ไม่ได้เจอกันนานนะ ชางมินบอกพร้อมกับกริบไวน์ที่อยู่ข้างหน้าเล็กน้อย
มาแล้วๆ อัศวินมาแล้วไงล่ะ ยูชุนบอก
แจจุงอยู่ไหนนะ โดนขังไว้ในนี้ล่ะนะ จุนซูยิ้มและส่งสายตาหยาดเยิ้มเมื่อได้เจอยุนโฮ เพื่อนรัก
เล่นอะไรกันอีกล่ะ!!! เลิกเล่นกับคนรักของผมได้แล้ว!! ทำอะไรกับแจจุง!? เขาอย ไหน!?! ยุนโฮยิงคำถามเป็นชุดด้วยความเป็นห่วงคนรักของเขาแจจุง
งั้นเรามาเล่นเกมกันดีกว่านะ ยูชุนบอก
เกมนี่ไม่ใช่เวลา ยุนโฮเริ่มหัวเสีย
ถ้านายชนะ เราจะปล่อยแจจุงกลับไป แต่ถ้านายแพ้ นายจะต้องเป็นของพวกเรา จุนซูบอก
อึกจะให้ทำอะไร
วันนี้หลังจากเที่ยงคืน ตามหาตัวแจจุงให้ได้ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นละกัน กติกาง่ายๆนะ ชางมินยิ้มอย่างผู้ชนะ ชางมินต้องการจะเล่นกับแจจุงอยู่แล้ว
แต่ห้ามทำอะไรแจจุง ระหว่างนั้นนะ ยุนโฮเหงื่อตก
อันนั้นเราไม่รับประกัน~ ชางมินบอกหน้าตาเฉย
ว่าไงนะ!! ยุนฉุนกึกแล้ว
ฟุบบ!!!
สันมือที่ปะทะเข้ากับท้ายทอยของยุนโฮ จนเขาสลบไปหลับไปนานทีเดียว
ไง แจจุง ชางมินเดินเข้ามาในห้องสีขาวตัดกับผิวสีชมพูของแจจุงอย่างดี แจจุงก็เพิ่งพื้นจากยาสลบเหมือนกัน ตอนนั้น ในระหว่างที่แจจุงกำลังทำอาหารรอคนรักอยู่ แต่แล้วมือมืดของใครก็ไม่รู้มากับผ้าสีขาวประกบไปที่จมูกของแจจุง
ยานอนหลับ!
แจจุงสลบไป และตื่นขึ้นมาก็พบว่าอยู่ในห้องสีขาวโพลนที่ไหนก็ไม่รู้
นายชางมิน นายต้องการอะไรกันแน่!?! แจจุงตะโกนถาม เพราะว่าเขากับทางวงแทบจะได้เจอกันอีกเลย
หลังจากคอนฯครั้งล่าสุดนั้น
ไม่มีอะไรแต่หมั่นไส้นายทั้ง2คนเลยอยากแกล้งเล่น อย่าลืมว่าที่นี่ถิ่นฉันสิ ฉันจะสั่งอะไรก็ได้นะ
อืม แจจุงก้มหน้าลง เขารู้สถานการดี
ต้องการอะไร
ไม่มีอะไรมาก แค่จะฉีดยานายหน่อยน่ะ
ยา?!?
แล้วชางมินก็หยิบเข็มที่ซ้อนไว้ออกมาพร้อมกับยาอะไรก็ไม่รู้
นาย2คน จับหมอนี้ไว้ซิ ชางมินหันไปสั่งบอร์ดี้การ์ดของตัวเอาให้จับแจจุงเอาไว้ ทั้ง2คนนั้นเลยเข้ามาล็อคแขนของแจจุงไว้แล้วปรดกางเกงตัวหลวมนั้นออกให้เห็นขาขาวของแจจุงสีชมพูอ่อนสวย แจจุงพยายามดิ้นแต่ไม่มีประโยชน์เลย
ชางมินเลยเข้ามาจับสะโพกน้อยนั้นแล้วจัดการฉีดยาเข้าไป แล้วทิ้งร่างบางที่ขัดขืนเมื่อกี๊นอนไร้สติลงกับพื้นในห้องขาวโพลนนั้น
ซักพักแจจุงเริ่มมีอาการประหลาดขึ้น
อาแฮ่กๆอายุน แจจุงละเมอหาคนรัก พร้อมกับเนื้อตัวที่ร้อนรุมขึ้นเรื่อยๆ
ผมต้องการอายุนคุณอยู่ไหนผมอึ๊กอดผมฮาอา แจจุงต้องการคนรัก ต้องการยุนโฮ ต้องการความใคร่แจจุงทรมาน
ยุน!!
หือ! เสียงเสียงแจจุง ยุนรู้สึกตัวหลังจากที่ได้ยินเสียงแจจุงที่เรียกเขาดังขึ้น ที่นี่จริงสิ! ยุนนึกได้ว่าเขากำลังมาช่วยแจจุงที่ถูกจับตัวโดยพวกเพื่อนๆ ยุนหันไปมองนาฬิกา เกือบเที่ยงคืนแล้วตอนนี้เขาต้องออกไปหาแจจุงให้เจอ แจจุงเป็นคนอ่อนแอ เขาต้องปกป้อง
จะรีบไปไหน ยุน จุนซูเข้ามายืนขวางอยู่หน้าประตูห้องที่ยุนตื่นขึ้นมาเมื่อกี๊
แจจุงจะไปช่วยแจจุงน่ะสิ ยุนตะโกนบอก
อืมฉันก็ไม่ใช่พวกนั้นที่ชอบแกล้งคนหรอกนะ ฉันพอจะบอกได้ว่าแจจุงสุดที่รักของนายอยู่ไหน
จุนซูบอกพร้อมกับเสียผมสีทองอ่อนนั้นขึ้น
แจจุงอยู่ที่ไหน บอกมานะ!!
ได้ๆ แต่ข้อมูลนี้มันมีราคานะ
เท่าไหร่ว่ามา!! ด่วนๆเลย
ขอเป็น จูบ จากนายละกัน จุนซูบอก และยิ้มน่ารักมาทางยุนโฮ
จะจูบ ก็ยุนโฮไม่เคยจูบกับคนอื่นเลยนอกจากแจจุงนี่นา แต่ตอนนี้เพื่อช่วยแจจุงแล้วละก็
เข้ามาสิ ยุนๆอยากรู้มั้ยว่าแจจุงอยู่ไหน
อึกอืม ยุนตรงเข้าไปใกล้ๆจุนซูแล้วเอียงคนลงช้าๆเพื่อให้คนตัวเล็กจุมพิตกับเขาได้ถนัด
เริ่มจากริมฝีปากทั้ง2ที่ประกบกันอย่างช้าๆ ลิ้นที่แล่นเข้ามาในปากของยุนโฮ ลิ้นของจุนซูที่เข้ามาเล่นและหอบเอาความหอมหวานจากปากของยุนโฮ แต่ไม่นานนักฝ่ายรุกอย่างจุนซูกลับถูกยุนโฮรุกแทน ยุนค่อยๆสอดลิ้นแทรกเข้าไปในปากคนตัวเล็กอย่างช้าๆ ฉีกกระชากลมหายใจอย่างเนินนานจนในอ้อมกอดสะบัดตัวออกไปเอง
อาแฮ่กอา จุนซูหอบแรงๆเพื่อสูดเอาลมหายใจเข้าไป
แฮ่กว่าไง แจจุงอยู่ที่ไหน ยุนเข้าคำถามทันทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่ห่างกัน
อยู่ที่ห้องของยูชุนแต่จะต้องมีรหัสก่อน ถึงจะเข้าได้
อือขอบใจ ยังไม่ทันขาดคำที่ยุนโฮจะไป จุนซูก็เข้ากอดหลังของยุนโฮรั้งเอาไว้เพื่อจะบอกอะไรบางอย่างซึ้งนั้นอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายเลยก็ได้ที่จุนซูจะได้พูดอย่างนั้น
ยุนโฮ ที่จริงฉันไม่อยากให้นายไปเลยเพราะ
อะไรจุนซู
เพราะฉันชอบนายมานานแล้ว
อางั้นหรอแต่ตอนนี้
อืมฉันรู้ว่าตอนนี้นายรักใคร แค่อยากจะบอกก็เท่านั้นล่ะไปเถอะ แล้วจุนซูก็ทิ้งแขนตัวเองลง หัวที่พิงกับแผ่นหลังของยุนโฮเบาๆ ยุนโฮรู้สึกถึงน้ำอุ่นๆนั้นที่หลังของเขา คนตัวเล็กกำลังร้องไห้
ยุนโฮก็อยากจะรักจุนซูเหมือนกัน แต่เพราะคนสำคัญของเขาตอนนี้คือแจจุงเท่านั้นแจจุง
ไปล่ะนะ แล้วยุนโฮก็วิ่งไปทางห้องของยูชุน
ยุนโฮมาแล้วหรอ ยูชุนทักยุนโฮที่เดินเหนื่อยเข้ามาเพราะทางในนี้อย่างกับเขาวงกต-_-
แจจุงอยู่ไหน ยูชุนในห้องนายใช่มั้ย!! ยุนโฮตะโกนถาม แน่นอน แจจุงที่อยู่ข้างในก็ได้ยินด้วย
ยุนเสียงยุนยุนโฮ!!! ผมอยู่นี้อาอือ แจจุงตะโกนกลับ แต่ไม่เป็นผมเพราะเขาครางด้วยอารมใคร่จนแทบไม่เหลือเสียงแล้ว
ยูชุนถอยไป!! ยุนโฮตะโกนอีกครั้ง แต่ยูชุนก็ยังยืนขวางประตูห้องอยู่ดี
ง่ายๆเกมของฉันคือหาคำกุญแจที่อยู่ในตัวฉันให้ได้ก็แค่นั้น ยูชุนบอก แล้วเขาก็เริ่มใช้อาวุธที่พกมาด้วยโจมตียุนโฮ
วูบ!!!
มีดสั้นที่สะท้อนแสงของพระจันทร์ยามราตรีนั้น กรีดที่แก้มของยุนโฮหลังจากที่เขาพลาดท่าให้กลับยูชุน
แต่ไม่ทันไรยุนโฮก็จับแขนของยูชุนกดลงไปกับพื้นแล้วเตะมีดที่อยู่ในมือของยูชุนออกไป
อยู่ในตัวใช่มั้ย ยุนโฮพูดยิ้มที่มุมปากแล้วฉีกกระชากเสื้อของยูชุนออก เอามือลูบไปเรื่อยๆเพื่อหาคำกุญแจของยูชุน แต่ก็ไม่มีเลย จนยุนโฮนึกได้อย่างนึง
อุบ!...อา ยุนโฮสอดลิ้นเข้าไปในปากของยูชุนเพื่อหาอะไรบางอย่าง แต่นั้นทำให้ปากของทั้งคู่ประกบกัน ยุนโฮน่ะหากุญแจที่คิดว่าน่าจะอยู่ในปากของยูชุน แต่คนที่ถูกหาเนี่ย ท่าทางจะหมดสติแล้วนะ -_-a))
อา ยุนโฮใช้ลิ้นพันเอากุญแจออกมาจากปากของยูชุนแต่ยูชุนท่าทางเกือบจะสลบเพราะจูบของยุนโฮแล้วนะ
นี่ไง กุญแจจูบนายอร่อยมากแต่ของดีต้องเก็บไว้ให้แจจุงวะ แล้วยุนก็ปล่อยให้ยูชุนนอนอยู่ข้างหน้าด้วยท่าทางหมดแรง แล้วก็เข้าไปช่วยแจจุงข้างใน
แกร็ก.!!! แจจุง!!
อายุนผม.อึ๊ แจจุงทรมานมากเนื้อตัวราวกับจับไข้ ขอร้องความไคร่ความรักจากยุนโฮที่เดินเข้ามาช่วย
แจจุง!! เขาทำอะไรคุณแจอ๊ะ!! กะ กลิ่นยานี่นา ยุนโฮเข้าไปประคองแจจุงที่นอนอย่างทรมานอยู่
ต้องทำอะไรซักอย่างแล้วแจจุง
ยะยุนเข้ามาทีอาเข้ามาที แจจุงกระซิบคำปวดร้าวทรมานไปมาแล้วขอให้ยุนโฮกระทำเขาเพื่อจะได้ไม่ทรมาน
แจจุงมันจะ ดีหรอแต่นี่ ยุนโฮพยายามเรียกสติแจจุง แต่แจจุงโดนยามานานแล้ว เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว
ขอร้องยุนโฮอึ๊ แจจุงทรมานกว่าเก่าถ้าปล่อยไว้ต่อไปจะแย่แน่ๆ ยุนคิดได้เลยรีบปรดกางเกงตัวใหญ่ของตัวเองออก จับแจจุงนอนอยู่ข้างใต้ของเขาแล้วบรรเลงบทเพลงรักกัน2ต่อ2
แจจุงอึก ยุนโฮมองหน้าคนรักแล้วบรรจงจูบเบาๆที่ริมฝีปากของแจจุง ลิ้นสอดเข้าไปเพื่อริ้มรสความหอมหวานนั้นจากปากแจจุงให้ได้มากที่สุด แล้วค่อยเลื่อนมันลงมาที่ซอกคอขาวของแจจุงขมเม้มมันช้าๆจนคนตัวน้อยครางออกมาเบาๆ ไม่ใช่ออกมาอย่างทรมาน แล้วค่อยลงมาจัดการจุดอ่อนไหวของแจจุง ลิ้นแตะจากยอดปลายค่อยๆเลื่อนต่ำลงมาดูดกลืนมันช้าๆประกบจูบพริมไปที่ยอดนั้นด้วยก่อนที่จะค่อยดูดดื่มกับมันไปช้าๆจนคงตรงหน้าอาการดีขึ้นแล้ว ยุนโฮจึงได้หยุดการกระทำไป มองหน้าคนตัวเล็กที่อยู่ข้างใต้ตัวของตนเอง
กอดรัดคนๆนั้นจนแผ่นอกแนบชิดกัน และรู้สึกถึงความอบอุ่นนั้นได้
อายุนโฮคุณมาช่วยผมแล้ว แจจุงที่ได้สติยิ้มยินดีให้กับคนที่กอดเขาไว้
ผมจะต้องปกป้องคนที่ผมรักอยู่แล้วแจจุง กลัวมากเลยใช่มั้ยครับ
อือกลัวมากเลย แต่พอได้ยินเสียงยุนแล้ว
ผมก็ไม่กลัวอะไรแล้วล่ะ เพราะผมเชื่อว่าคนรักจะต้องมาช่วยผม
แจจุงยิ้มให้อย่างน่ารักในอ้อมกอดนั้น แล้วซุกหน้าลงที่แผ่นอกของยุนโฮเบาๆ เล่นเอาคนกอดหน้าแดงใหญ่เลยล่ะ^^
ยุนโฮเดินไปหยิบกางเกงมาใส่เมื่อได้ยินเสียงคนที่จะเข้ามาในห้องแห่งนี้
ชางมินต้องการอะไรอีกล่ะ
อาแจจุงหยุดจากยานั้นได้ยังไงกันนะช่างเถอะ เท่านี้ก็พอดูออกล่ะนะ แต่ยุนโฮ นายยังไม่ชนะเกมนี้นะ
อะไรกันนี่นายจะทำยังไงอีกล่ะ ชางมิน!! ยุนตะโกน
ในตัวของแจจุงถูกฝังระเบิดไวรัสไว้ยาแก้อยู่นี่ ชางมินชูยาเม็ดที่อยู่ในมือขึ้น
แก!!
โอ๊ะแต่วิธีทางแก้น่ะ คืออีกทางนึง เอ แต่ฉันขอความเป็นส่วนตัวนะนายกับฉัน คุยกัน2ต่อ2 ยุนโฮ ชางมินบอกแล้วเดินกลับห้องไป ทำให้ยุนโฮต้องละจากคนรักไป ชางมินไม่เคยพูดโกหก เขารู้ดี
จุนซู เดินสวนเข้ามา เพื่อที่จะคุยกับแจจุงเช่นกัน
แจจุง ไม่ได้เจอกันนานนะ ขอโทษด้วยที่ต้องใช้วิธีนี้ จุนซูยิ้มให้น่ารัก
อะอือ แจจุงบอกอย่างเป็นกันเอง
แล้วยุนโฮ สบายดีมั้ย ตอนนี้เขาทำงานอะไรอยู่หรอ ไปกันถึงไหนแล้ว ยุนเขายังชอบแกล้งนายอยู่อีกรึเปล่า จุนซูยิงคำถามเป้นชุด คำถามที่เป็นห่วงคนรักของเขา แม้จะเป็นเจ้าของไม่ได้ก็ตาม แต่แจจุงก็ไม่ได้รังเกียดจุนซู เพราะทั้ง2เคยเป็นเพื่อนรักกันมาก่อน เลยคุยกันอย่างถูกคอ แม้ว่าประเด็นที่คุยนั้นจะเป็นคนรัก
จะเป็นผู้ชายคนเดียวกันก็ตาม
แล้วนะหือ? อ่ะยูชุน จุนซูที่คุยอยู่กับแจจุงสังเกตเห็นยูชุนที่เดินเข้ามา
อืมชางมินเรียกน่ะ แล้วก็ขอฉันคุยกับแจจุงหน่อยนะ
ได้สิๆ^^ แล้วจุนซูก็เดินออกไป
ว่าไงแจจุง โดนถามเกี่ยวกันยุนโฮเยอะเลยสินะ ยูชุนบอก แล้วนั่งลงข้างๆแจจุง แจจุงก็พยักหน้ากลับอย่างไม่ปิดบังอะไร
หึๆ เวลาโทรศัพจากยุนโฮมา จุนซูเค้าก็จะถามอย่างนี้บ่อยๆแหล่ะ ยูชุนบอก
จุนซู เค้ารักยุนโฮใช่มั้ยแล้วถ้าหลีกทางให้เขา
อย่าพูดอย่างนั้นนะ! มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ!! ยุนโฮมาที่นี่ก็ตะโกนแต่ชื่อนายนะ ตอนนี้ยุนโฮรักนาย
ไม่ใช่จุนซู
อืม
แต่นั้น ก็เป็นเหตุผลที่พานายมาที่นี่เหมือนกัน
เอ๋!?! แจจุงอยากรู้
เพราะเมื่อหลายวันก่อนจุนซูล้มป่วยหนักเพราะเครียดเรื่องที่ไม่ได้เจอยุนโฮซักที แล้วก็ที่ยุนโฮไม่ได้ติดต่อมานานแล้วด้วย แต่พอรู้ว่ายุนโฮมีแฟนแล้วเขาก็ล้มป่วยหนักกว่าเดิมอีก เราเลยจับตัวนายมาเพื่อที่ยุนโฮจะได้เจอกับจุนซู แต่คงเพราะจุนซูตัดใจได้แล้วมั้งเรื่องยุนโฮ แล้วชางมินที่ท่าทางเป็นห่วงจุนซูมากๆเหมือนกับเป้นน้องในไส้ ก็เลย
เรื่องมันวุ่นไปหมดแล้วนะเนี่ย ทั้งจุนที่รักยุน และชางที่เป็นห่วงจุน ผมก็รักยุนอีก
แต่ก็นะ อย่าตัดใจนะ ยุนน่ะเป้นของนายอยู่แล้วเชื่อเถอะ ยูชุนลูบหัวผมเบาๆ แล้วเสียงมือถือเขาก็ดังขึ้นในไม่ช้า
โอ้ๆละหนอ น้องรอดีๆ เรื่องพันหยั่งนี้ต้องใช้เวล้า~~ติ๊ด!! (-_- นี่นายใช้เพลงนี้เป็นสายเรียกเข้าหรอ)
ฮัลอา อืมๆได้ๆไปเดี๋ยวนี้แล้วก็วันหลังนะ ห่างกันแค่2ชั้นไม่ต้องใช้มือถือก็ได้โว้ยยย!!ติ๊ด! ยูชุนคุยโทรศัพเสร็จก็ลากผมขึ้นไปชั้น2ที่นัดไว้กับเออผมว่าชางมินนะ
เอ้ามาแล้วๆ ยูชุนพลั่กผมเข้าไปในห้อง ข้างในมีชางมิน จุนซู ยุนโฮ อยู่กันพร้อมหน้า
เอ้าต่อไปนี้เป็นโชว์นะ ยุนโฮมือทั้ง2ข้างถูกผูกไว้กับโซ่ (แต่แยกออกจากกัน)
ให้ทำอะไรอีก
ในตัวของยุน มีกุญแจที่จะใช้ปรดโซ่ทั้ง2ที่ข้อมือ(เอาล่ะคุนมีเวลา10นาทีแมรี่คุนเริ่มเล่นก่อน
โอ๊ะม่ะช่าย~หึๆ)หาให้เจอก่อนนาฬิกาทรายนี้จะหมด เข้าใจนะ แจจุงพยักหน้าตอบชางมินเบาๆ มันไม่มีทางเลือก
.!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!?!
ยุนผม ขอโทษนะ แล้วมือเล็กนั้นก็เข้าไปเล่นกับช่องรักของยุนโฮ
อ๊ะ! แจจุงอ๊าอือออ.แจจุง ยุนโฮครางเหมือนกันที่ช่องนั้นของตัวเองถูกมือเล็กๆรุกไล้เข้าไป
ยุนทนหน่อยนะ แจจุงเริ่มสอดนิ้วเข้าไปเพื่อความหากุญแจนั้น จาก2นิ้วเป็น3
อ๊าแจจุง ยุนทนไม่ไหวจนปล่อยน้ำขาวออกมาจนเลอะแถบนั้นไปหมด แล้วเมื่อนิ้วของแจจุงเข้าไปลึกเท่าไหร่ สะโพกและเอวล่ำของยุนโฮก็จะขยับเกร็งตามแรงนั้นเร็วขึ้นเรื่อยๆด้วย
อายุน จะเจอแล้ว แจจุงเริ่มนิ้วที่4เข้าไปอีก จนช่องนั้นของยุนแทบจะฉีกขาด
ฮาอาแจอ๊าจะเจ็บ ยุนโฮครางพร้อมเม็ดเหงื่อที่กระเซ็นไปทั่วแล้ว
อ๊ะ! เจอแล้วๆ แล้วแจจุงก็หยิบกุญแจออกมาจนสำเร็จ พร้อมกบคราบขาวขุ่นนั้นที่ตามออกมาด้วย
โอ๊ยแจจุง ยุนโฮสะดุ้งเบาๆ
ขอโทษนะยุนไม่คิดว่ามัน แจจุงรีบนำไปไขปรดโซ่ที่ขอมือของยุนโฮ
"ไม่เป็นไร แจจะได้กลับบ้านซักทีนะ ยุนโฮยิ้มให้คนรัก เพราะนั้นไม่ใช่ความผิดของเขา
อืม
"ตามที่ต้องการแล้วนะชางมิน ยาแก้พิษล่ะ" ยุนหันไปถามชางมิน
"อึก...ไม่มีวัน..." ชางมินกุมยานั้นแน่น
แต่แล้วจุนซูก็หยิบมันมาจากมือของชางมินแล้วนำไปให้ยุนโฮ แจจุงรับมันไว้
เพราะงั้นเรากลับนะไปล่ะแล้วยุนก็ยืนขึ้นจากขาที่สั่นเทาเพราะโดนกระทำเมื่อกี๊ตรงไปที่ประตูทางออก
เดี๋ยวยุนโฮ เสียงจุนซูร้องเรียก
จุนซู นาย ชางมินเข้ามาอย่างเป็นห่วง
ไม่เป็นไร ผมไม่ได้ร้องไห้แล้วนี่ จุนซูยิ้มให้ชางมิน
อืม ชางมินเดินออกไปดูห่างๆ
ยุน จะไปแล้วหรอ จุนซูจับแขนข้างนึงของยุนโฮเพื่อรั้งเอาไว้
อือ ยุนโฮพยักหน้าเบาๆ
งั้นหรอ จุนซูหน้าหงอยลง
ไม่เป็นไรนี่ ว่างๆมาเยี่ยมทีสิ ยุนโฮยิ้มเล็กๆที่มุมปากให้ แล้วลูบหัวจุนซูเบาๆเหมือนน้องพี่ที่เล่นกัน
อือ!! จุนซูยิ้มกว้าง มันไม่ใช่ซะทีเดียวที่ยุนโฮจะไม่รักเขา แต่เพราะยุนรู้ว่าแจจุงสำคัญที่สุด ยุนโฮรักแจจุง แต่ก็ไม่เคยลืมเพื่อนรักในชีวิตเลย จุนซูเพื่อนรักที่สุดในชีวิตของเขา^^
2อาทิตย์ต่อมา
ยุน กลับกันเถอะ แจจุงวิ่งไปตามถนน วันนี้เป็นวันคริสมาส หิมะที่ตกลงมาทำให้ผิวขาวของคนตัวเล็กนั้นดูใส และสวยงามมาก แจจุงตื่นเต้นสำหรับเย็นนี้ เพราะเป็นเดทครั้งแรกที่ได้อยู่2-2กับยุนโฮ (เพราะบางทีพวกเพื่อนๆชอบมาแจมด้วยอ่าดิ๊- -)
อือ ยุนโฮพูดแล้วเดินเข้าไปกอดแจจุง พร้อมกับแหวนทองที่สวมใส่ในนิ้วแจจุง
อ๊ะยุน แหวนนี่มัน แจจุงหันมามองคนตัวใหญ่ข้างหน้า ซึ้งตอนนี้หน้าแดงมากเลยล่ะ
แจจุงแต่งงานกับผมนะ
ไร้ซึ้งคำพูดแต่หยาดน้ำตาเล็กๆค่อยหยดลงจากแก้มใสๆของแจจุง
แจจุง เป็นอะไรรึเปล่า เออจแจจุง ยุนโฮเข้ามาดูเพราะเป็นห่วงที่จู่ๆแจจุงก็ร้องไห้
ไม่เออผมดีใจมากเลยไม่คิดว่า แจจุงพูดตะกุกตะกัก ยุนโฮเห็นท่าทางคนตัวเล็กอย่างนั้นก็ยิ้มให้อย่างอบอุ่น แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือปาดหยาดน้ำตานั้นออก แจจุงก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นของมือนั้น ก็จับมันเบาๆ
ยิ้มให้กันและกัน
ริมฝีปากอุ่นๆนั้นที่ประกบเข้าหากัน จุมพิตกันอย่างมีความสุข ท่ามกลางหิมะที่โปรยลงมาในคืนอันศักดิ์สิท
ความรักเล็กของคน2คนที่เกิดขึ้นในมุมถนนนั้น มันช่างยิ่งใหญ่จริงๆ
รักแจจุงนะครับ
.จบ
After That ไคว่าจบๆ หึๆๆ
เฮ้อถึงบ้านซักที
ชิไอตำรวจนั้น ไม่น่ามาขัดเลย
ก็ดันไปกอดกันอย่างนั้นกลางถนนอ่ะ ตำรวจเขาแต่บอกว่าให้ทำกันที่บ้านก็เท่านั้นเอง ยุนก็^^แจจุงบอก พร้อมกับเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารเย็น
ก็อกๆๆๆ
หือเข้ามาได้ครับ ยุนที่อ่านหนังสืออยู่เพราะขี้เกียดออกไปรับแขกเลยพูดไปอย่างนั้น-_-
ไงยุนโฮ พวกจุนซู ยูชุน ชางมิน มากันหมดเลย ยุนรู้สึกถึงฝันสลายเหมือนเดิม(ตอนแรกก่ะอยุกันฉองต่อฉองอ่าดิ๊) ((6- _ -
ไรวะก่ะจะอยู่กับแจเชอะ ยุนโฮงอนอีกแระ
แหมอยู่กันหลายๆคนก็หนุกดีนี่ แจจุงยื่นหน้ามาบอก
แต่แจห้ามไปยุ้งก่ะเค้านะ ยุนบอก
เออน่า ห่วงแต่จุนซูจะแย้งแฟนนายมากว่านะ 555+ ยูชุนบอก พร้อมกับขำไปด้วย
ไม่เอาหรอกน่าไปช่วยแจจุงทำอาหารดีก่า แล้วจุนซูก็เดินเข้าครัวไปกับแจจุง
เอ้าๆวันนี้ไหนๆก็เหอๆ ชางมินหันมาทางยุนโฮ
วันนี้เล่นไพ่กันจนเที่ยงคืนเลยเหอ ยูชุนบอก แล้วหยิบสำรับไพ่ออกมา
เอาก็เอาวะ ยุนบอกอย่างหัวเสีย
เอ้าๆหนุ่มๆ อาหารเย็นเสร็จแล้ว แจจุงตะโกนออกมา
อืม แปปนะแจ ขอสั่งสอนคนแถวนี้ก่อน
555+
แล้วเสียงหัวเราะดังไปทั่วในคืนที่เงียบสงัดนี้ คืนแห่งความสุขหวนกลับมาแล้ว มีความสุขจังเลยนะพวกนาย
คนเขียนอิจฉาโว้ย.><
~ =::+::..::..DangerouS [DEEP] LoVe..::..::+::= ~
---Fin---
คติ4ever
รักคนเม้น ชอบคนอ่าน (สะสมความหื่นกันไว้เหอๆๆ)
ตอนนี้ช่วงขุดฟิคเก่ามาลงอยุ อิอิ ตามอ่านกันให้ได้นะครับ^^!!