My fiction Room @ CarYmono

ฮีชอลและซิวอนแห่งSuper junior

############

[S.Fic] I want 2be Ur man : อยากเป็นมากกว่าเพื่อน

Super junior : Siwon X Heechul

By CarYmono



พวกคุณเคยเห็นนางฟ้ามั้ยครับ
ผมเคยครับ
เธออยู่ในห้องเรียนของผม
เธอเป็นเพื่อนกับผม
แต่ก็คงทำได้แค่นั้น
แค่เพื่อนกันไงครับ


ฮีชอลวันนี้กลับบ้านเองหรอ ชายคนหนึ่งเดินตามเงาของร่างบางเพื่อนสนิทของเขาจะทักออกไป

อืม วันนี้พ่อเค้าติดงานน่ะ ซิวอน แต่ไม่ได้กลับบ้านหรอกนะ ว่าจะออกไปซื้อของหน่อยน่ะ แล้วก็..... ร่างบางทำท่าคิดแล้วยิ้มให้

วันนี้ไปเป้นเพื่อนซื้อของหน่อยสิ......นะ ฮีชุลทำท่าอ้อนซะน่ารักจนซิวอนเกือบจะหยุดอารมตัวเองไม่อยู่

อ๊ะ....อือ ได้ซิ แล้วทั้ง2ก็จูงมือเดินออกไปที่ร้านขายของแถวร.ร.

สร้อยนี่น่ารักจัง หรือว่าจะซื้อกิ๊ฟติดผมดี ซิวอนมองดูฮีชุลที่เลือกนู้นเลือกนี้โดยที่เอาแต่ของน่ารักๆทั้งนั้น

อันนี้ก็สวยนะ.......เอาอันไหนดีล่ะ ซิวอนช่วยเลือกหน่อยสิ ฮีลชุนที่มือข้างหนึ่งถือกิ๊ฟติดผมและมือข้างหนึ่งถือกำไลข้อมือสีสวยเดินมาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิท

เอ.....อันไหนดีล่ะ กิ๊ฟติดผมน่าจะเหมาะกับฮีชุลนี่นา เพราะผมสังเกตเห็นบ่อยๆว่าฮีชุลชอบเอามันมาหนีบเล่น ซิวอนบอกแล้วหยิบกิ๊ฟสีชมพูในมือฮีชุลมาหนีบที่ผมเส้นบางให้ มันทำให้ฮีซุลดูเหมือนเด็กผู้หญิงน่ารักๆคนหนึ่งทันตาเลยทีเดียว

อ๊ะ! ซิวอนที่มองหน้าของฮีชุลไม่ทันไรก็แทบจะอดใจไม่อยู่ จนเผลอเข้าไปหอมแก้มฮีชุลฟอดใหญ่เลย

ซิวอนพอได้แล้วน่า จั๊กจี้ ฮีชุลพยายามดึงซิวอนและตั้งสติเขาก่อนที่เรื่องมันจะไม่ได้จบแต่การหอมแก้ม

อ๊ะ!อืม ไปจ่ายเงินเถอะ ผมรอตรงนี้แหล่ะ^^ ซิวอนถอยออกมาจากฮีชุน จนร่างบางหน้าแดงแล้วรีบเดินไปจ่ายเงิน

น่ารักจริงๆ นางฟ้าของผม ซิวอนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่รอฮีชุล


ได้แล้วๆ กลับบ้านกันเถอะ ฮีชุลและซิวินเดินออกมาจากร้านและเดินไปตามทางถนนใหญ่ บ้านทั้งคู่อยู่ใกล้กันมาก ซิวอนและฮีชุลจึงกลับบ้านพร้อมกันได้ แต่หลังจากเข้ามหาลัยฯพ่อของฮีชุลมักจะมารับเขากลับเอง จึงทำให้ฮีชุลและซิวอนแทบจะไม่ได้คุยกันเลย

วันนี้เป็นวันที่ซิวอนมีความสุขมากที่ได้พูดคุยกับฮีชุลอีกครั้งหลังจากที่แทบจะไม่ได้เจอกันเลยในรั้วมหาลัย

ซิวอนเป็นอะไรน่ะ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียว ฮีชุลเอ่ยแล้วใช้มือตัวเองลูบคลำแถวแก้มใสสีชมพูของซิวอน

เปล่า.....มะ....มะ...ไม่มีอะไรนี่ ซิวอนเอ่ยแล้วพยายามปิดอาการหน้าแดงของตัวเอง

อืมแล้วก็..........ได้ข่าวว่าซิวอนได้ไปเป็นนายแบบนี่นา ยินดีด้วยนะ

ไม่เห็นดีเลย......ถ้าเป็นนายแบบ เวลาที่จะได้อยู่กับฮีชุลก็น้อยลงน่ะสิ ซิวอนบ่น

ซิวอนไม่ดีใจหรอ ฮีชุลหยุดเดินแล้วทำสีหน้าเจ็บปวดมาทางซิวอนจนเขาต้องชะงักตามไปด้วย

อ๊ะ.....เปล่าๆ ดีใจซิๆได้ทำงานหาเงินแล้วนี่นา ซิวอนเอ่ยเพราะเห็นเพื่อนทำหน้าไม่ดี

งั้นไปเลี้ยงฉลองที่บ้านฉันนะ คุณพ่อเค้าไม่อยู่ๆแล้วนี่นา แล้วฮีชุลก็จับมือใหญ่ของซิวอนแล้วลากเดินไปจนถึงบ้านของเขาก่อนที่ร่างใหญ่จะเอ่ยปากปฏิเสธ

จะดีหรอ ฮีชุล...... ซิวอนเอ่ยแล้วสาวเท้าเดินเข้าบ้านฮีชุลอย่างเกรงใจ

ดีสิๆ เราอยู่บ้านคนเดียวมันเหงานี่นา ให้ซิวอนมาอยู่เป็นเพื่อน แล้ววันนี้ฉันจะเลี้ยงข้าวนายเองน่า

เลี้ยงข้าว.....หมายถึง...จะทำเองหรอ

แหงสิ!! ก็อยู่กันแค่นี้จะให้ผีที่ไหนทำให้ล่ะ แล้วร่างบางก็เริ่งร่าทิ้งกระเป๋านักเรียนและถอดเสื้อนอกวางไว้ที่โซฟาแล้ววิ่งเข้าไปในครัวทันที

จะไหวมั้ยนะ ต้องตามไปดู.... แล้วซิวอนก็วางข้าวของและตามร่างบางเดินเข้าไปในครัว

อันนี้....อืม.....มีนี่กับนี่ ทำอะไรได้บ้างนะ~~อ๊ะ! ระหว่างที่ฮีชุลดูนู้นดูนี้ในครัวได้ไม่นานก็โดนร่างใหญ่ที่เดินตามเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง

อ๊ะ......อือ.....นี่ จะทำอะไรน่ะ ซิวอน

พอดีผมไม่หิวข้าวน่ะ แต่หิวฮีชุลมากกว่า แล้วซิวอนก็บรรจงซุกไซ้และสูดดมกิล่นหอมไปตามซอกคอนั้น

เดี๋ยวสิ......นี่.....มันในครัวนะ...... ฮีชุลเอ่ยขึ้นด้วยความยากลำบาก
เสียงหายใจของซิวอนที่ดังอยู่ข้างหูจนได้ยินชัด มือที่ลูบคลำไปมาตามแผ่นอก ริมฝีปากที่ซุกซนที่คอยซุกไซ้และคบเม้มเบาๆจนเป็นรอยแดงเล็กๆ

รังเกียดงั้นหรอ... ซิวอนทำท่าจะหยุด ฮีชุลคงไม่ชอบสินะที่ทำแบบนี้

ไม่.....อะ......ไม่ได้รังเกียดซักหน่อย ฮีชุลบอก เหมือนอารมค้างแล้วเขาจะไม่พอใจ

ทำต่อได้มั้ย ซิวอนถามอย่างน่ารัก เขาคงยิ้มด้วยล่ะ ถึงแม้ว่าฮีชุลจะไม่เห็นก็ตาม

ด....ได้ ฮีชุลละมือจากกับข้าวในมือแล้วเปลี่ยนมาเป็นการใช้มือยันร่างกายเพื่อให้ทรงตัวยืนอยู่แทน

ซิวอนปรดกระดุมของฮีชุลช้าๆอย่างช้ำชองแม้จะมองไม่เห็น(เพราะกอดจากข้างหลัง)ก็ตาม ถอดมันออกช้าๆจนเสื้อขาวไปกองที่ข้อมือของฮีชุล แต่ไม่ได้รวบมัดไว้เพื่อที่จะให้ร่างบางทำอะไรได้ยันตัวอย่างสะดวก ซักพักก็หันมาถอดเสื้อนอกของตัวเองแล้ววางกองไว้กับพื้นเพื่อรองรับคราบขาวของร่างเล็กเพื่อจะไม่ให้มันเปื้อนครัว แล้วซิวอนก็กลับมาปฏิบัติกับแผ่นหลังที่ไม่กว้างนักของฮีชุล โลมเลียราวกับการแทะกินขนมหวานเบาๆ พลางใช้มือซ้ายที่ไม่บีบจับเล่นกับเม็ดสีชมพูที่เริ่มแข็งเพราะอารม และใช้อีกมือขาวที่ลงไปเล่นกับทางช่องท้ายข้างล่าง

อา.........อือ.......... เสียงครางออกมาไม่หยุดเพราะอารมรักของฮีชุลดังไปทั่ว ส่วนซิวอนก็เงียบเพราะปากไม่ว่าง ที่กำลังโลมเลียต่ำจนถึงช่องรักของฮีชุล

อืม.......ครางซะน่ารักเชียวนะ ซิวอนพลางคิดไป
ต่อให้รู้ว่าถ้าทำอย่างนี้ออกไป
คงไม่กล้าสบตากันแล้วสินะ
คงเป็นแค่เพื่อนไม่ได้แล้วสินะ

งั้นขอเพียงครั้งนี้ครั้งเดียวที่จะได้สัมผัสร่างนี้ด้วยมือคู่นี้ก็ยังดี

ยันดีๆนะ ฮีชุล ซิวอนกระซิบเบาๆที่ห้างหูแล้วกระตุกแกนกายเข้าไปหาฮีชุลอย่างรุนแรง


อ๊าาาาาาาาา........!!!!!!


เสียงกระเส่าอย่างรุนแรงดังขึ้นทุกๆครั้งที่มันเข้ามาลึกเรื่อยๆในร่างกายของฮีชุล

เบาๆหน่อย......อา......ซิ........อ....ซิวอน ร่างบางครางเสียงดังและพยายามให้เพื่อนรักลดแรงลง มันเจ็บ

อืม......แต่ตื้นไม่ได้นะ ซิวอนยิ้มที่มุมปากแล้วใช้นิ้วมือเล่นที่แกนกายอีกฝั้งของฮีชุล

อ๊า.........สัมผัมพร้อมกัน......มัน...... ฮีชุลพยายามใช้มือทั้ง2ข้างยันไว้แล้วแต่เข่าที่อ่อนล้าเกินกว่าจะยันกายไว้ได้ทำให้ฮีชุลและซิวอนล้มลง
ร่างฮีชุลที่ล้มไม่เป็นท่า ทำให้ลงไปนั่งอย่างรุนแรงจนกระแทกเข้ากับแกนกายของซิวอนและทำให้มันถลำลึกไปในร่างกายอย่างรุนแรงมากเลยทีเดียว

อา.......าาาาาาา........แฮ่กๆ......อึ๊.....

ฮีชุล.อืม ซิวอนขยับร่างกายฮีชุลเบาๆเพื่อจะให้ร่างบางไม่ต้องเจ็บมากที่ล้มทับเขา

อา.แฮ่กๆ..แฮ่ก ฮีชุลล้มตัวลงนอนบนเสื้อนอกของซิวอนแล้วหอบช้าๆด้วยความเจ็บและเหนื่อย คราบใคร่ที่ปรดปล่อยออกมายังกระจายฟุ้งไปทั่วตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

โทษทีนะ.หนักมือไปหน่อย ซิวอนก้มลงหอมแก้มเนียนใสของฮีชุลอย่างนุ่มนวลผิดกับเมื่อกี๊

คนใจร้าย ฮีชุลกล่าวแล้วงอนตุ๊บป่อง พลางค่อยๆยันกายขึ้น แต่แล้วก็ล้มลงเพราะแรงที่มีเหือดหายไป ซิวอนที่ยังไม่อิ่มจากการรักก็หยิบเอาของเล่นออกมาอีก
ซิวอนหยิบแยมสตอเบอร์รี่ออกมาจากตู้เย็นแล้วขยับร่างฮีชุลให้นอนหงายขึ้น

จะจะทำอะไรน่ะ

ยังไม่อิ่มเลย ขออีกนิดนะ ซิวอนเอ่ยแล้วเอาแยมที่หวานเหนียวเย็นออกจากกระปุกแล้วมาทาบนแกนชายของฮีชุล ความเย็นนั้นแผ่ซ่านไปทั่วและความเหนียวนั้นทำเอาขยะแขยงง่ายๆ แต่ไม่ใช่ว่าร่างบางจะปฏิเสธที่จะเป็นขนมหวานให้กับซิวอนเลยซักนิด

อืม.หวานจังนะ.อา. ซิวอนก้มลงเลียแยมนั้นไปมาจากโคนจนถึงยอดปลายช้าๆทำให้ฮีชุลเสียวไปทั้งตัวและค่อยๆหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆจนน้ำขุ่นขาวของฮีชุลไหลออกมาอย่างไม่ตั้งใจจนเลอะและปนเปอไปหมด
การกลั่นแกล้งของนายยังไม่พออีกหรอ

ซิวอน.พอเถอะผมอึดอัด ฮีชุลเอ่ยด้วยแรงที่เหลือไม่มากก่อนที่จะหมดสติ

งั้นหรอขอโทษที เลอะหมดเลย ซิวอนหยุดการกระทำแล้วนั่งลงข้างๆฮีชุล

อะ.อืม ฮีชุลยันตัวนั่งลงซบไหล่ของซิวอนเช่นกัน


ดวงจันทร์ส่องแสงสีนวลในคืนนี้ท่ามกลางบ้านที่เงียบสงัด
2ร่างที่นั่งพิงกันและกัน
คนหนึ่งสีหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อและ เส้นผมเส้นบางที่เปียกเหงื่อเล็กน้อย ตาคู่สวยที่ทำท่าจะปิดลงช้าๆแต่ก็ถูกหนุ่มรูปงามร่างใหญ่ทักด้วยคำถามชวนให้ตื่นจากพวังแห่งราตรี

ทำไมถึงไม่รังเกียดที่ผมทำอย่างนั้นล่ะ ซิวอนเปิดการสนทนาหลังจากที่นั่งเงียบมานาน

ไม่ได้รังเกียด.เพราะซิวอนเป็นทั้งเพื่อน.และ.

หือ!?...และอะไรหรอ เสียงตื่นตกใจซิวอนที่ดังด้วยความอยากรู้ ทำเอาร่างเล็กใจเต้นแรงไปด้วย




.คนรัก.


เสียงนั้นดังจนแทบไม่ได้ยินแต่ด้วยความเงียบซึ้งมีเพียงหัวใจของซิวอนที่เต้นไปด้วยความยินดีนั้นกลับดังไปทั่ว

จริงหรอ ซิวอนเขย่าร่างฮีชุลเบาๆ
ร่างบางไม่ได้กล่าวอะไรนอกจากหน้าแดงและการพยักหน้าเบาๆ

แต่เพียงแค่นั้นก็ทำเอาซิวอนโถมตัวรีบเข้ามากอดร่างบางด้วยความดีใจแทบจะทันที

ได้เป็นคนรัก
ได้เป็นอยู่ข้างกาย
ได้เป็นสิ่งสำคัญของเขา

ความรักมันทำได้ทุกอย่างจริงๆนะครับ


จบ..

TVXQ-Come back

วันนี้ก็ตื่นแต่เช้า~~ลั๊นลาดี เหอๆ ตื่นมาฟังเพลงเพราะหลอนจัด~!

ตอนนี้X-menมีดงบังมาร่วมแล้ว 1ปีที่รอคอย นานจัง